0298

⬢⬢⬢

ตอนที่ 298 ฉือโหยวทำลายผนึก

ณ ยอดเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาทวีปบูรพาเทพ มีมหาวิหารศักดิ์สิทธิ์ประดับทองอร่ามตั้งตระหง่าน ที่แห่งนี้คือที่ตั้งของสำนักมาร

ภายในมหาวิหาร จอมราชันศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบสองนั่งล้อมวงกันหารือเรื่องการเป็นเจ้าของแก่นมังกร หลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือด ในที่สุดก็ตัดสินใจให้ผางปาน จอมราชันศักดิ์สิทธิ์องค์ที่สิบสองซึ่งมีฝีมือค่อนข้างต่ำ เป็นผู้ดูดกลืนแก่นมังกรล้ำค่านี้

ขณะที่ทุกคนกำลังจะแยกย้าย เจ้าสำนักที่หนึ่งเทียนม่อชางฉีซึ่งหลับตาบำเพ็ญจิตอยู่ตลอด ก็เปิดตาขึ้นอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ สายตาของเขาเฉียบคมดั่งสายฟ้า ทอดมองตรงไปยังสู่ซานอันไกลโพ้น

ครุ่นคิดชั่วครู่ ชางฉีจึงค่อยเอ่ยขึ้น เสียงเบาแต่ราวกับแฝงไว้ด้วยแรงกดดันอันไร้ที่สิ้นสุด “ที่สู่ซานมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น ข้าจะไปสักเที่ยว!”

พอสิ้นเสียง เจ้าสำนักที่เจ็ดมู๋ชิงหลิวก็ลุกขึ้นยืนทันที อาสาตนเองว่า “พี่ใหญ่ ข้าไปกับท่านด้วย!”

ข้อเสนอของมู๋ชิงหลิวได้รับการตอบสนองจากเจ้าสำนักที่แปดสือจือเสวียนเช่นกัน เขาลุกขึ้นยืนด้วยเช่นกัน เอ่ยเสียงหนักว่า “นับข้าด้วย พวกเราสามคนไปด้วยกันจะได้คอยดูแลกัน หากมีผู้ไม่หวังดีคิดจะวางแผนต่อสำนักมารของเรา มีพวกเราสามคนอยู่ด้วย ต่อให้พวกมันเก่งแค่ไหนก็คงไม่มีปัญญารั้งพวกเราไว้ได้พร้อมกันทั้งหมด”

ชางฉีครุ่นคิดเล็กน้อย ชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย แล้วในที่สุดก็พยักหน้าเห็นด้วยกับคำขอของทั้งสอง