0297

⬢⬢⬢

ตอนที่ 297 สู่ซานถูกล้างบาง

"ฆ่า!" สิ้นเสียงคำสั่งของจักรพรรดิมารโลหิต เหล่ายอดฝีมือแห่งตำหนักมารสวรรค์ก็พุ่งทะยานเข้าใส่เผ่าผู้สืบสายโลหิตแห่งสู่ซานประหนึ่งเสือหิวขย้ำเหยื่อ พวกเขามีไอสังหารฮึกเหิมเกรียงไกร ราวกับจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งบนผืนแผ่นดินนี้ให้สิ้นซาก

ทว่า ในพริบตาที่คนของตำหนักมารสวรรค์กำลังจะประชิดถึงตัวเผ่าผู้สืบสายโลหิตแห่งสู่ซาน การเปลี่ยนแปลงฉับพลันก็บังเกิดขึ้น! ค่ายกลไร้เทียมทานค่ายหนึ่งพลันปรากฏขึ้นมาราวกับสัตว์ยักษ์ที่หลับใหลถูกปลุกให้ตื่น ค่ายกลนี้แผ่ซ่านกลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนใจสั่นขวัญผวา อักขระอาคมอันทรงพลังนับไม่ถ้วนสอดประสานและกะพริบวูบวาบอยู่กลางเวหาดั่งหลิวซิง พันธนาการห้วงมิติโดยรอบหนึ่งร้อยจั้งไว้ในชั่วพริบตา

ผู้คนของตำหนักมารสวรรค์รวมไปถึงจักรพรรดิมารโลหิต ต่างถูกค่ายกลนี้ครอบคลุมเอาไว้อย่างแน่นหนา ประหนึ่งตกลงไปในกรงขังที่มิอาจหลบหนีได้

"จักรพรรดิมารโลหิต วันนี้คือวันตายของเจ้า!" ด้านนอกค่ายกล กงซุนรั่วหลีผู้เป็นประมุขตระกูลแห่งเผ่าผู้สืบสายโลหิตแห่งสู่ซานเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ สุรเสียงของเขาเย็นเยียบและเฉยชา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยอำนาจอันมิอาจปฏิเสธได้

"ค่ายกลกระจิริด จะมีค่าให้เอ่ยถึงได้อย่างไร!" เมื่อจักรพรรดิมารโลหิตเห็นดังนั้น มุมปากก็ผุดรอยยิ้มดูแคลน เขายกมือขึ้นชี้ไปยังค่ายกลจากระยะไกล ปราณมารอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งซัดสาดออกไปดั่งระลอกคลื่นคลั่ง พุ่งตรงเข้าใส่ค่ายกลทันที