กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 221 แมวน้อย
วันรุ่งขึ้น แสงรุ่งอรุณสายแรกแทงทะลุความมืดมิด พาดผ่านหางตาของเหมียนหลิ่ว นางลองยกมือขึ้นบังแสง ทว่าลำแสงเจิดจ้าที่ลอดผ่านร่องนิ้วก็ยังคงสาดส่องลงบนตัวนางอยู่ดี
ดวงตาคู่หนึ่งของเหมียนหลิ่วแดงก่ำจากการอดหลับอดนอน ใบหน้าซูบเซียวจนดูไม่ได้ หัวเข่าที่คุกเข่ามาค่อนคืนตั้งแต่ช่วงน่องลงไปไร้ความรู้สึกเสียแล้ว หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งคืน น้ำค้างก็ทำให้อาภรณ์ของนางเปียกชื้น ร่างกายเหนียวเหนอะหนะ ทว่าก็ยังดีกว่าเซียงหลานที่อยู่ข้างกายซึ่งบัดนี้ร่อแร่ใกล้สิ้นใจและจมอยู่ในกองเลือด