เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 220 หมาป่า เสือ และสิงสาราสัตว์
ทิวทัศน์วสันตฤดูเป็นที่ชื่นชอบของผู้คน ด้วยเพราะฤดูหนาวอันขาวโพลนผ่านพ้นไป ใต้หล้าฟ้าดินจึงถูกแต่งแต้มสีสันขึ้นมาใหม่อีกครา ละลานตาไปด้วยสีสันพราวพร่าง ร่มเงาไม้อันเขียวชอุ่มทึบหนา กิ่งก้านระเกะระกะ แสงตะวันต้นฤดูใบไม้ผลิสาดส่องผ่านใบไม้สีเขียวขจีทอประกายแสงสีทองทับซ้อน ผู้คนได้สรงน้ำท่ามกลางประกายแสงนั้น โลดแล่นอยู่เหนือดงบุปผาพร่างพราว จะเปี่ยมสุขไร้กังวลเพียงใดกัน
ทว่าจะมีผู้ใดคาดคิด ดอกไม้งามสะพรั่งไร้ที่เปรียบเบื้องล่างนั้น กลับเป็นแดนซุกซ่อนภยันตรายที่ยากจะสังเกตเห็น ดั่งเช่นดอกหอมหมื่นลี้และกุหลาบจีนที่ผลิบานอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันภายในตำหนักเจาหยาง ดินดำอันอุดมสมบูรณ์มิเพียงแต่หล่อเลี้ยงบุปผาเหล่านี้อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย หากยังเป็นการคลุมม่านพรางตาให้กับตัวไรแดงอีกชั้นหนึ่ง