ตอนที่ 217 พิษ

ตอนที่ 217 พิษ

ภายในตำหนักเจาหยางเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ชายกระโปรงของเต๋อเฟยที่พลิ้วไหวตามจังหวะการเดินอย่างเร่งรีบราวกับผีเสื้อสีน้ำเงินเข้ม ร่อนลงตรงหน้าหร่านชิงเหยาอย่างแผ่วเบาและรวดเร็ว

“พระนางเต๋อเฟย?” หร่านชิงเหยาตื่นตระหนกจนสะดุ้ง ฝีเท้าที่กำลังก้าวไปยังเตียงนอนชะงักงันในทันที “เสด็จมาดึกดื่นป่านนี้ เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเพคะ?”

“หนิงซูหรงชักเกร็งเพราะไข้สูง ตำหนักเว่ยหยางเพิ่งจะสงบลง เฉินเฟย เจ้าไม่รู้สึกว่าในเรื่องนี้มีความไม่ชอบมาพากลบ้างหรือ” น้ำเสียงของเต๋อเฟยเย็นชาแข็งกระด้างเป็นพิเศษ ทั้งยังเอ่ยอย่างรวดเร็วยิ่ง ทว่าหร่านชิงเหยายังคงเหมือนสุนัขจิ้งจอกที่ออกเสาะหาเหยื่อในป่าลึก นางได้กลิ่นอายความผิดปกติบางอย่างเข้าแล้ว

ร่างของนางแข็งทื่อ ฝ่ามือที่เพิ่งจะคลายร้อนลงไปเมื่อครู่กลับมีเหงื่อซึมออกมาอีกครา