กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 แสร้งโง่งม
ดอกไม้และต้นไม้ภายในตำหนักเจาหยางล้วนเป็นเซียงหลานคอยดูแลมาโดยตลอด นางกำลังค้อมกายโน้มตัวตัดกิ่งก้านใบที่แห้งเหี่ยวตรงโคนดอกอิงชุน เมื่อเห็นหร่านชิงเหยาเดินเข้ามา จึงรีบกล่าว “หม่อมฉันถวายบังคมพระนางเพคะ”
หร่านชิงเหยาปรายตามองลงไปพลางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ดอกไม้ต้นไม้ในตำหนักล้วนเป็นเจ้าที่คอยดูแล ใส่ใจยิ่งนักจริง ๆ”
“นี่ล้วนเป็นสิ่งที่หม่อมฉันพึงกระทำเพคะ หม่อมฉันเป็นนางกำนัลฝ่ายสวนดอกไม้มาก่อน ย่อมเข้าใจสิ่งเหล่านี้มากกว่าผู้อื่น พระนางทรงตั้งครรภ์ ได้ทอดพระเนตรดอกไม้แดงใบไม้เขียวบ้าง อารมณ์อาจจะเบิกบานขึ้น พี่เหมียนหลิ่วมักกล่าวเสมอว่า พระนางทรงตั้งครรภ์เหน็ดเหนื่อยยิ่ง หม่อมฉันล้วนจดจำไว้ในใจเพคะ” ดวงตาของเซียงหลานโค้งดั่งใบหลิว เอ่ยอย่างนอบน้อมยิ่ง