กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 202 ต้นไม้ใหญ่ตระหง่านฟ้า
เกาเหวยกล่าวสิ่งที่ควรพูดจนหมดสิ้นแล้ว หร่านชิงเหยาจึงให้เผยซิงไปส่งเขา พ้นประตูตำหนักเจาหยางไป เขาก็กลับไปเข้าเวรที่ตำหนักฉินเจิ้งทันที
ภายในตำหนักเจาหยาง หร่านชิงเหยายังคงนั่งนิ่งอยู่ในท่าเดิมไม่ไหวติง เล่อซินใคร่ครวญอยู่นาน จึงก้าวขึ้นหน้าไปเกลี้ยกล่อมว่า “พระนางเพคะ พระองค์ประทับนั่งเช่นนี้ เอวจะรับไม่ไหวเอานะเพคะ ให้หม่อมฉันปรนนิบัติพระองค์ออกไปเดินเล่นข้างนอกเถิดเพคะ ประจวบเหมาะกับดูเหมือนเรือนเพาะดอกไม้จะส่งดอกอิงชุนและดอกหอมหมื่นลี้มาให้อีกสองสามกระถาง”