เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 181 ดวงใจหนึ่งดวง
บนราชรถจักรพรรดิ เซียวจิ่งชิงสีหน้าเคร่งขรึม มือลูบคลำจี้หยกไปมา ดวงตาดำขลับทั้งคู่ประดุจราตรีเยือน ไม่อาจมองเห็นหรือเอ่ยกระจ่างถึงสิ่งที่แฝงอยู่ภายใน
วายุสารทพัดโชยมา ไอระอุที่หลงเหลือในวังหลวงอันตรธานหายไปสิ้น บนทางเสด็จในวังมีเศษใบไม้ร่วงหล่นทับถม บ่งบอกถึงพลังชีวิตที่ยังหลงเหลือหลังผ่านพ้นความเขียวขจีในคิมหันตฤดูอันแสนสั้น ทว่านางกำนัลน้อยผู้ทำหน้าที่กวาดลานย่อมมิตระหนักรู้เรื่องเหล่านี้ ครั้นสะบัดไม้กวาดทีหนึ่ง ใบไม้เหล่านั้นก็เคียงคู่ไปกับฝุ่นละออง แหลกสลายกลายเป็นธุลีดิน เตรียมพร้อมรับความเขียวชอุ่มในกาลต่อไป
เมื่อเห็นการเคลื่อนไปอย่างไร้จุดหมาย เกาเหวยจึงอดมิได้ที่จะเตือนจักรพรรดิบนเกี้ยวหลวง “ฝ่าบาท พวกเราจะกลับตำหนักฉินเจิ้งหรือจะเสด็จไปที่ใดพ่ะย่ะค่ะ”