กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 172 กลิ้งหัวเข้ามา
หลังจากฮองเฮาเสด็จเข้าสู่ตำหนักฉินเจิ้งก็ไม่เอ่ยคำใดแม้แต่ครึ่งประโยค รวบสองมือคุกเข่าตัวตรงแน่วอยู่เบื้องพระพักตร์เซียวจิ่งชิง พลอยทำให้เนี่ยนอวิ๋นเบื้องหลังทรุดคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังตุ้บไปด้วย ฮองเฮาทรงเงยพระพักตร์ขึ้นสูงทอดพระเนตรตรงไปยังเซียวจิ่งชิงบนบัลลังก์มังกรเบื้องบน
แสงตะวันหลังสายฝนสาดส่องผ่านม่านโปร่งเข้ามาอย่างนุ่มนวล ทาบทับลงบนมงกุฎอำพันสีดำของเซียวจิ่งชิง สันกรามของเขางามสง่าดั่งสลักเสลาด้วยคมมีดคมขวาน พอดีถูกร่มเงาไม้ทอดยาวจากโถงด้านนอกบดบังไว้ จึงทอดเงาสลัวลงมาผืนเล็ก ๆ