ตอนที่ 171 มาได้ประจวบเหมาะพอดิบพอดี

ตอนที่ 171 มาได้ประจวบเหมาะพอดิบพอดี

ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ สายฝนกระหน่ำมิได้ช่วยเพิ่มความเย็นฉ่ำให้แก่ภายในตำหนักแม้แต่น้อย หากแต่กลับมีไอร้อนอบอ้าวชวนอึดอัด ราวกับมีผู้ใดคอยทุบตีทรวงอก แน่นตึงและวิงเวียนไปหมด

เนี่ยนอวิ๋นเนื้อตัวสั่นเทาคุกเข่าอยู่เบื้องพระพักตร์ฮองเฮา บนหลังรองเท้าเปรอะเปื้อนคราบสกปรกจนดูมิได้ ลายดอกกล้วยไม้สองสามดอกนั้นหลงเหลือให้เห็นชัดเพียงครึ่งดอก ยิ่งไปกว่านั้นชายกระโปรงยังเปรอะจุดโคลนอยู่มิน้อย ทั่วทั้งร่างของนางคล้ายถูกม่านน้ำปกคลุมเอาไว้ชั้นหนึ่ง เปียกปอนชุ่มโชกไปทั้งตัว