เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 153 โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง
ยามที่เผยซิงปรากฏตัวต่อหน้าเหล่าพระสนมในฐานะขันทีผู้ดูแลงานแห่งตำหนักเจาหยางนั้น ได้ก่อให้เกิดคลื่นลมขึ้นระลอกหนึ่ง เมื่อเทียบกับตอนที่หร่านชิงเหยาเพิ่งได้รับการเลื่อนยศเป็นซินกุ้ยผินแล้ว มีพระสนมฝ่ายในไม่น้อยที่แอบคาดเดาถึงพระทัยห้าส่วนที่เซียวจิ่งชิงมีต่อหร่านชิงเหยาได้จากเรื่องนี้
วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ซึ่งก็ได้รับการพิสูจน์แล้วจริง ๆ บัดนี้หร่านชิงเหยาอาจเรียกได้ว่าได้รับความโปรดปรานเหนือหกตำหนักฝ่ายใน งามสามพันนางทุ่มเทให้เพียงคนเดียว
“นายหญิง ข้างหน้าดูเหมือนจะเป็นเกี้ยวหลวงของซินพระสนมกุ้ยผินเจ้าค่ะ ดูจากเงาร่างแล้ว คนที่อยู่ข้าง ๆ น่าจะเป็นพี่เล่อซินแห่งตำหนักเจาหยาง” ซีเซี่ย นางกำนัลข้างกายหนิงเยว่หรงจำได้ว่าคนที่เดินตามข้างเกี้ยวหลวงคือเล่อซิน ส่วนผู้ที่นั่งอยู่บนเกี้ยวหลวงนั้นงามสง่าไร้ผู้ใดเทียม ปิ่นไข่มุกที่ห้อยระย้าลงมาท้ายมวยผมไหวระริกไปมา ชวนให้ใจคนหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว