กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 144 ใครว่าไม่ใช่กันเล่า?
หลิงซินไม่เคยรู้สึกว่าเวลาจะผ่านไปอย่างยากเย็นแสนเข็ญเช่นนี้มาก่อน นางก้มศีรษะลงตลอดเวลา บรรจงพันผ้าไหมของตนเข้ากับหลังมือที่มีเลือดซึมของหร่านชิงเหยาอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเอ่ยเสียงเบาว่า “พระนาง พระนางฮองเฮาทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ว่าจะลงทัณฑ์พระองค์ พระองค์ทรงอดทนสักหน่อยเถิดเพคะ หม่อมฉันกลับไปแล้วจะหายารักษาแผลสลายเลือดคั่งมาทาให้พระองค์ พระองค์ทรงทนอีกนิดนะเพคะ”
“หลิงซิน เจ้าคิดว่าพระนางฮองเฮาจะให้ข้าคุกเข่านานเพียงใดรึ” หร่านชิงเหยาชำเลืองมองคราบโลหิตที่ถูกเช็ดออกไป ยกมือขาวเนียนดุจหยกที่ได้รับการดูแลประคบประหงมเป็นอย่างดีขึ้นมาตรงหน้าอย่างเกียจคร้าน นางกดบาดแผลใต้ผ้าไหมลงไปอย่างเชื่องช้า ไม่นานนัก รอยเลือดก็ซึมผ่านออกมา