ตอนที่ 127 คำพูดเหลวไหลเช่นนี้เจ้ายังเชื่ออีกหรือ

ตอนที่ 127 คำพูดเหลวไหลเช่นนี้เจ้ายังเชื่ออีกหรือ

ในเหมันต์อันหนาวเหน็บ หิมะโปรยปรายทั่วหล้าพลันถูกปกคลุมไปด้วยความขาวโพลน นอกม่านบัง เสียงหิมะร่วงหล่นซู่ซ่าแว่วเข้ามาภายในตำหนักอย่างเลือนราง ทว่าความหนาวเย็นยังมิทันได้ย่างกรายเข้าใกล้ ก็ถูกไอร้อนจากระบบทำความร้อนใต้พื้นขับไล่ไปจนสิ้น ขันทีน้อยผู้กวาดหิมะออกแรงกวัดแกว่งไม้กวาดอย่างขะมักเขม้น พยายามกวาดเปิดทางเสด็จในวังที่เชื่อมต่อระหว่างแต่ละตำหนักออกมาให้ได้มากที่สุด หิมะเกาะกุมจนมิดหลังรองเท้าของเขาจนเปียกชุ่มโชก ในยามนั้น หิมะที่เพิ่งหยุดตกไปเมื่อกลางดึกพลันโปรยปรายลงมาอีกระลอก ย้อมเส้นผมจนขาวโพลน และแต่งแต้มกิ่งไม้ให้พราวพรายไปด้วยบุปผาเงิน

เล่อซินพ่นลมหายใจคลายหนาวพลางเลิกมุมม่านขึ้น ในมือประคองชามน้ำนมวัวร้อนก้าวเข้ามาในตำหนัก “นายหญิง น้ำนมวัวตุ๋นใหม่ ๆ เจ้าค่ะ ท่านลองชิมดูหรือไม่เจ้าคะ”