ตอนที่ 126 อ่อนหวานแนบชิด

ตอนที่ 126 อ่อนหวานแนบชิด

นี่คือการไม่ไว้ใจฮองเฮาอย่างโจ่งแจ้งแล้วหรือ

ราวกับดวงใจของฮองเฮาถูกฉีกกระชากออกเป็นรอยแยก สายลมพัดกรูเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง ทั้งร่างคล้ายประเดี๋ยวหนาวประเดี๋ยวร้อน หัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นสุข

ไฉนฝ่าบาทจึงเอ่ยถึงอวิ๋นเจี๋ยอวี๋ขึ้นมา คนตายไปแล้วดั่งตะเกียงดับสูญ ในความทรงจำของฮองเฮาเลือนรางไร้ซึ่งรูปโฉมของคนผู้นี้นานแล้ว รอยยิ้มที่นางคิดว่าสุขุมเยือกเย็นพลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้าเช่นนั้น เนิ่นนานกว่าจะหาเสียงของตนเองพบ “หม่อมฉันเห็นว่าดียิ่งเพคะ”

“ในเมื่อฮองเฮาเห็นว่าดี เช่นนั้นเราก็ขอจัดการไปตามนี้ เรามีทายาทน้อย ย่อมต้องใส่ใจให้มาก เต๋อเฟย เจ้าลำบากแล้ว” เซียวจิ่งชิงตบมือฮองเฮาเบา ๆ ดุจเมฆเกลื่อนสายลมพัด สายตาสบประสานกับเต๋อเฟยตลอดเวลา มุมปากเจือรอยยิ้มบางเบา