ตอนที่ 118 เสพสมกลางวันแสก ๆ

ตอนที่ 118 เสพสมกลางวันแสก ๆ

หร่านชิงเหยาหลุบตาลงด้วยความตระหนก ภาพเหตุการณ์เก่าก่อนในคืนก่อนวันอภิเษกสมรสของเซียวจิ่งชิงผุดขึ้นมาในห้วงความคิดอย่างไม่อาจห้ามได้ ยามนั้นยังอยู่ที่จวนอ๋อง เซียวจิ่งชิงมิได้ใส่ใจว่าวันรุ่งขึ้นจะต้องแต่งรับพระชายา เขาฝ่าละอองน้ำค้างยามดึกสงัดมายังห้องพักของนาง ดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นยังคงเป็นสิ่งที่หร่านชิงเหยาไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต

ไม่อยากแต่ง จะไม่แต่ง ทว่าท้ายที่สุดแล้ว สตรีในวังหลังก็ยังคงค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้นอยู่ดี

หร่านชิงเหยาสูดลมหายใจเบา ๆ ไม่ประสงค์จะครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป นางเอ่ยเสียงแผ่ว “ฝ่าบาท ได้เวลาเสวยพระกระยาหารกลางวันแล้ว หม่อมฉันขอทูลลากลับก่อนได้หรือไม่เพคะ”