ตอนที่ 113 มีแววเป็นฮองเฮา

ตอนที่ 113 มีแววเป็นฮองเฮา

ภายในวังประดับประดาด้วยโคมไฟและริ้วแพรสีสันสดใส ไม่นานก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งเทศกาล ส่วนอวิ๋นเจี๋ยอวี๋นั้นค่อย ๆ เลือนหายไปจากสายตาของผู้คน ยามเอ่ยถึงในวันข้างหน้าก็เป็นเพียงป้ายวิญญาณอันหนึ่งเท่านั้น

เพื่อรองรับงานเลี้ยงครอบครัวสารทกลางฤดู เรือนเพาะดอกไม้ได้เพาะพันธุ์ดอกเบญจมาศอันงดงามหยาดเยิ้มนับร้อยกระถาง ขบวนนางกำนัลทอดยาวสวมชุดวังที่ตัดเย็บขึ้นเป็นพิเศษสำหรับเทศกาลสารทกลางฤดู ประคองดอกเบญจมาศหลากสีสันเดินสัญจรไปมา นำไปส่งมอบยังตำหนักต่าง ๆ ในวังหลัง อากาศอันบางเบาเจือไปด้วยกลิ่นหอมของดอกเบญจมาศจาง ๆ ทั่วนครหลวงพลอยจมดิ่งอยู่ในบรรยากาศมงคลแห่งเทศกาล

หวังกูกูมองดูดอกดาวเรืองหมื่นอายุถูกยกเข้ามาในตำหนักฉืออันทีละกระถาง ๆ ยิ้มตาหยีพลางเข้าไปกราบทูลไทเฮา “ไทเฮา ฝ่าบาททรงตั้งพระทัยคัดเลือกดาวเรืองหมื่นอายุมาส่งมอบให้พระองค์ ล้วนเป็นสีเหลืองสว่างอร่ามตา ฝ่าบาททรงเปรียบเปรยให้พระองค์มีพระชนม์ยืนยาวเพคะ”