ตอนที่ 112 เป็นพระสนมฝ่ายในช่างดีจริง ๆ

ตอนที่ 112 เป็นพระสนมฝ่ายในช่างดีจริง ๆ

เหลียงกุ้ยเหรินเดินทางมาเพียงลำพังกลางดึก นางสวมอาภรณ์สีเรียบ ใบหน้าเย็นชาขณะยืนอยู่ด้านนอกประตู นางกำนัลน้อยลอบสังเกตอยู่ครู่หนึ่งก็รีบถอยออกไปนอกประตู เหลียงกุ้ยเหรินปรายตามองท่าทางวิ่งหนีของอีกฝ่าย มุมปากยกยิ้มเย็นชา หึ ขี้ขลาดตาขาวราวกับหนู

ภายในตำหนักว่างเปล่าไร้ผู้คน นอกจากเหลียงกุ้ยเหรินแล้วก็มีเพียงโลงศพของอวิ๋นเจี๋ยอวี๋ตั้งอยู่เป็นเพื่อน ทว่านางกลับไม่หวาดกลัว เดินทอดน่องราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ในอุทยานหลวง

เหลียงกุ้ยเหรินใช้เล็บที่ทาชาดย้อมเล็บสีชาดลากผ่านฝาโลงศพของอวิ๋นเจี๋ยอวี๋อย่างเชื่องช้า ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยเล็กน้อย “พี่สาว ท่านอย่าได้โทษข้าเลย”