ตอนที่ 105 อวิ๋นเจี๋ยอวี๋สิ้นชีพ

ตอนที่ 105 อวิ๋นเจี๋ยอวี๋สิ้นชีพ

“อวิ๋นเจี๋ยอวี๋สิ้นชีพแล้วรึ”

ดวงตากลมละมุนของหร่านชิงเหยาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ถ้อยคำเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ น้ำเสียงสั่นพร่าแตกสลายและแหบแห้งผิดปกติ นางรีบสะกดใจให้สงบลงอย่างรวดเร็ว คว้าจับมือของเล่อซินแล้วเอ่ยถาม “ยามใดแล้ว”

“ยามจื่อเพคะ” เล่อซินเจ็บมือแปลบ รั้งทรงกายเอาไว้ได้ทัน สีหน้าแข็งทื่อ “นายหญิง รีบแต่งองค์ทรงเครื่องเถิดเพคะ เกรงว่าเหล่านายหญิง พระสนมแต่ละตำหนักและฝ่าบาทคงจะเสด็จไปยังตำหนักเงาเมฆากันหมด”

“เจ้าพูดถูก ตำหนักเจาหยางอยู่ใกล้ตำหนักเงาเมฆา หากพวกเราไปช้าคงดูไม่ดีเป็นแน่ รีบหาคนมาช่วยข้าสระหวีแต่งกายผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า” หร่านชิงเหยาใบหน้าหม่นหมองลง ดึงสองขาออกจากผ้าห่มบางในทันที ปล่อยให้หลิงซินกับเหมียนหลิ่วที่รีบร้อนก้าวเข้ามาผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าปรนนิบัติล้างหน้า