ตอนที่ 104 ปิดปากให้สนิท

ตอนที่ 104 ปิดปากให้สนิท

ในยามนี้ มีเพียงแพทย์หลวงที่เข้าเวรปรนนิบัติฝ่าบาทโดยเฉพาะเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในวัง และมีเพียงคนของตำหนักฉินเจิ้งที่ต้องเริ่มวุ่นวายตั้งแต่ฟ้ายังสลัว

เล่อซินจุ่มมือลงในน้ำเย็น ชำเลืองมองหร่านชิงเหยาที่หมดสติไม่ฟื้น หากนายหญิงเกิดเรื่องอันใดขึ้นมา พวกนางเกรงว่าแม้แต่ศพที่สมบูรณ์ก็คงไม่มี เล่อซินกำผ้าเช็ดหน้าแน่น กัดฟันแน่นแล้วเอ่ยว่า “ข้าจะไปตำหนักฉินเจิ้งเพื่อเชิญแพทย์หลวง ฝ่าบาททรงมีน้ำพระทัยต่อนายหญิง ย่อมไม่ทอดทิ้งนายหญิงแน่! เจ้าจงเฝ้านายหญิงให้ดี อีกประการ จงจับตาดูคนในตำหนักไว้ด้วย”

“ข้าเข้าใจแล้ว” หลิงซินพยักหน้าอย่างสุขุม สบสายตาอันตื่นตระหนกของเล่อซิน พยายามลดเสียงภายในตำหนักให้เบาที่สุด เพื่อไม่ให้รบกวนผู้อื่น “เจ้าเพียงช่วยไปเรียกเหมียนหลิ่วมาให้ข้า ประการแรกให้นางช่วยเป็นลูกมือ ประการที่สองนางหูตาว่องไว ความเคลื่อนไหวในตำหนักก็ให้นางคอยสังเกตเถิด เจ้าจงรีบไปเถอะ”

“ตกลง” เรื่องไม่ควรรอช้า เล่อซินรีบรุดเข้าไปในห้องข้างของตำหนักข้าง เขย่าตัวปลุกเหมียนหลิ่ว ส่วนตนเองแม้แต่โคมไฟก็ไม่จุด อาศัยแสงสว่างเพียงริบหรี่ในยามเช้าตรู่ วิ่งไปบนทางเสด็จในวังที่ไร้ผู้คน

เมื่อมาถึงหน้าประตูวังตำหนักฉินเจิ้ง องครักษ์เฝ้าประตูสายตาคมกริบ ครั้นเห็นเล่อซินที่ก้าวมาอย่างรวดเร็วจนหอบเหนื่อย ก็ชักดาบยาวออกมาพรึ่บทันที “ผู้ใด!”

เล่อซินไม่สนใจเหงื่อที่ไหลเข้าตา รีบถวายคำนับแล้วเอ่ยว่า “หม่อมฉันมาจากตำหนักเจาหยาง มาตามหา... มาตามหาขันทีเผยเจ้าค่ะ”