ตอนที่ 80 ผู้ช่วยชั้นดี

ตอนที่ 80 ผู้ช่วยชั้นดี

ภายในตำหนักเงาเมฆา อวิ๋นกุ้ยเหรินนั่งเหม่อลอยอยู่เป็นเวลาถึงหนึ่งก้านธูป นางเหม่อมองแสงเทียนทั่วทั้งตำหนัก ทว่ากลับรู้สึกราวกับตกอยู่ในความมืดมิดจนมิอาจมองเห็นแม้นิ้วมือทั้งห้าของตน ในห้วงความคิดของนาง ถ้อยคำนั้นของเจินเฟยผุดขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างแจ่มชัดยิ่งนัก

ยิ่งปิดยิ่งเผย

อวิ๋นกุ้ยเหรินทึ้งผมตนเอง ดวงตาสีแดงก่ำร่ำไห้ออกมา พวกนางยิ่งปิดก็ยิ่งเผยให้เห็นอย่างชัดเจน ตำหนักเงาเมฆาคงเคยมีคนตายจริง ๆ

อวิ๋นกุ้ยเหรินเปี่ยมไปด้วยความขมขื่นในแววตา นางมองดูตำหนักอันว่างเปล่าแล้วหัวเราะหึ ๆ ๆ ออกมา โดยมิได้สนใจน้ำตาที่รินไหลเข้าปากซึ่งขมขื่นเป็นที่สุด