ตอนที่ 76 ลักลอบมีสัมพันธ์

ตอนที่ 76 ลักลอบมีสัมพันธ์

เผยซิงนำทางรหร่านชิงเหยามาตลอดทางจนถึงที่นี่ ครั้นแลเห็นท่าทางของเล่อซินที่เบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา ก็อดที่จะก่นด่าในใจเงียบ ๆ มิได้ว่า ช่างโง่เขลานัก

เผยซิงเลิกคิ้วขึ้น มือประสานกำหมัด ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว

รหร่านชิงเหยายกมือขึ้นวางทาบบนท่อนแขนของเขา อาศัยแรงพยุงเดินตามทางลาดลงมาจนถึงข้างต้นหลิวลู่ลม เผยซิงหันกายไปปลดเชือกป่านเส้นหนาที่ผูกไว้กับต้นหลิว ออกแรงดึงคราหนึ่ง เรือลำน้อยลำหนึ่งก็โคลงเคลงเข้ามาปรากฏตรงหน้าคนทั้งสาม เผยซิงยื่นพายเรือเล่มเล็กส่งให้รห่านชิงเหยา “นายหญิง เชิญเถิดขอรับ”

ดวงตาของรหร่านชิงเหยาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ทั้งมิได้คิดจะรับเอาพายเรือมา นางมองไปยังเผยซิง ฝ่ายหลังหลุบตาลงครึ่งหนึ่ง สองมือประคองยื่นตรงมาเบื้องหน้านางอย่างแน่วแน่ ชัดเจนว่าจะไม่เอ่ยวาจาใดให้มากความ

ในคิมหันตฤดูอันอบอ้าวเช่นนี้ หากได้นั่งอยู่บนเรือลำน้อยเพียงลำพัง ขจัดไอร้อนรอบกายให้สลายไป ก็ดูเหมือนจะไม่เลวนัก

รหร่านชิงเหยายกมุมริมฝีปากอิ่มขึ้นบางเบา จับท่อนแขนของเผยซิงไว้ มือข้างหนึ่งยกชายกระโปรงขึ้น แล้วก้าวขึ้นเรือไปอย่างโซซัดโซเซ “ส่งมาให้ข้าเถิด”