ตอนที่ 69 จากลากันเนิ่นนานแล้ว

ตอนที่ 69 จากลากันเนิ่นนานแล้ว

ภายในม่านเตียงซ้อนชั้น หร่านชิงเหยาลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างแผ่วช้า คนข้างกายหลับสนิทอย่างเป็นสุข นางเอียงศีรษะเบา ๆ พินิจมองจักรพรรดิข้างกาย พลางนึกย้อนไปถึงวาจาที่ฮองเฮาเอ่ยไว้ในตำหนักเฟิ่งอี๋

ฮองเฮาสืบสวนจนกระจ่างยิ่งนัก ทรงทราบว่านางมีชาติกำเนิดเป็นนางกำนัล และนางเองก็มิได้โกหก เมื่อหลายปีก่อน นางเคยปรนนิบัติอยู่ข้างกายไท่เฟยสกุลหลานผู้ล่วงลับหนึ่งปีจริง ๆ ทว่านั่นก็เพื่อสร้างประวัติอันบริสุทธิ์ให้แก่ตนเอง เพื่อจะได้ถูกส่งตัวเข้าสู่จวนอ๋อง

แท้จริงแล้ว ก่อนจะออกจากวัง นางได้อยู่เคียงข้างเซียวจิ่งชิงมาเนิ่นนานหลายปีแล้ว

มือเรียวงามของหร่านชิงเหยากำเสื้อตัวในตรงอกแน่น ความทรงจำถูกขัดจังหวะลงกะทันหันด้วยท่อนแขนล่ำสันที่พาดทับลงมาตรงอก มือข้างหนึ่งบดบังเปลือกตาของนางไว้

“แสงเทียนสว่างเกินไปหรือ” เซียวจิ่งชิงตื่นจากนิทรา ครั้นเห็นนางขมวดคิ้วลืมตา จึงนึกว่าแสงเทียนภายในตำหนักรบกวนคนข้างกาย เขาเอ่ยพลางคลุมเสื้อลงจากเตียง สวมรองเท้าเดินไปดับเทียนสองเล่มที่อยู่ใกล้แท่นบรรทม