กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 68 รออีกประเดี๋ยว...
ยามค่ำ หน้าตำหนักฉินเจิ้งยังมีเกาเหวยคอยเฝ้าอยู่เช่นเคย เขาเงยหน้าขึ้นมองบ่อยครั้ง คล้ายกำลังรอคอยผู้ใดอยู่
“เจ้ามาเสียที นี่มันชั่วยามใดแล้ว” หางตาเหลือบไปเห็นคนที่รอคอย เกาเหวยจึงงอนิ้วชี้พลางชี้ไปยังผู้มาเยือนแล้วเอ่ยขึ้น
ขันทีฟางเองก็ลำบากใจ ใบหน้าชราเหี่ยวย่นจนเป็นริ้วรอย ละล่ำละลักขออภัยว่า “โธ่ ท่านอย่าได้เอ่ยเลย ตอนมานั้นข้าบังเอิญพบโม่ฮวาที่ปรนนิบัติรับใช้ข้างกายหวันกุ้ยผินเข้า ทั้งวาจาตรงและอ้อมคอยสืบถามเรื่องการถวายงานยามค่ำในช่วงสองสามวันนี้แทนหวันกุ้ยผิน เรื่องพรรค์นี้จะพูดได้อย่างไรกัน ข้าต้องบ่ายเบี่ยงอยู่เนิ่นนานกว่าจะสลัดหลุดมาได้ ขันที พวกเรารีบเข้าไปกันเถิด”
“ฮึ่ม” เกาเหวยยื่นปากหัวเราะเบา ๆ “ยังดีที่ฝ่าบาทยังทรงทอดพระเนตรฎีกาอยู่ เข้าไปเถอะ”
ขันทีฟางรีบขานรับหลายคำ ปรับลมหายใจให้คงที่ แล้วนำขันทีน้อยที่ประคองพานป้ายงาช้างอยู่เบื้องหลังเดินตามเกาเหวย ก้าวเท้าอย่างสำรวมระวังตัวเข้าไปในตำหนักฉินเจิ้ง