เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 52 ฮองเฮาทรงพระครรภ์
ผู้คนภายในตำหนักได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ต่างพากันหันศีรษะมามอง เนี่ยนชิวใจกระตุกวูบ คุกเข่าลงอย่างสำรวมมีระเบียบ “พระนางเพคะ แพทย์หลวงสวี่มาถึงแล้วเพคะ”
“ขอถวายพระพรพระนางฮองเฮา ขอพระนางทรงพระเกษมสำราญพ่ะย่ะค่ะ” แพทย์หลวงสวี่สายตามิได้วอกแวก ตามหลังเนี่ยนชิวพลางก้มศีรษะลงต่ำ
สายพระเนตรของฮองเฮาเหลือบมองไป ทรงขมวดคิ้วแล้วโบกพระหัตถ์ตรัสว่า “ลุกขึ้นกันเถิด ข้าผู้นี้ร่างกายไม่สบาย ลำบากแพทย์หลวงสวี่ต้องมากลางดึกแล้ว”
“พระนางตรัสหนักเกินไปแล้ว กระหม่อมจะจับชีพจรถวายพระนางเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ” แพทย์หลวงสวี่ลุกขึ้นรับหีบยาในมือของเนี่ยนชิว ด้วยจิตใจของแพทย์ผู้ช่วยชีวิตคน เขาเดินผ่านสาวใช้หลายคนที่อยู่ข้างกายฮองเฮา คุกเข่าลงตรงเบื้องพระพักตร์ของฮองเฮา แล้วหยิบหมอนรองชีพจรออกมาจากหีบยา วางลงใต้ข้อมือของฮองเฮา กลั้นหายใจสงบจิต
แพทย์หลวงสวี่มิได้หยุดพักเลยตลอดทั้งคืน หัวใจดวงหนึ่งออกจากตำหนักฉินเจิ้งแล้วยังคงแขวนอยู่ที่คอหอยไม่ขึ้นไม่ลง บนเส้นทางยามมา กว่าจะปลอบโยนตนเองได้มิใช่เรื่องง่าย ครั้นมาถึงตำหนักเฟิ่งอี๋ หัวใจดวงน้อยของเขาก็วางสงบนิ่งอยู่ในทรวงอกแล้ว