ตอนที่ 339 เจ้าเด็กเมื่อวานซืนที่ทำได้แค่น้ำลายไหลน้ำมูกย้อย

ทั้งสองคนขยี้ตาที่ยังสะลึมสะลือ ลุกขึ้นมานั่ง รู้สึกเพียงว่าปวดเมื่อยไปทั้งตัว ความเหนื่อยล้าจากการฝึกเมื่อวานยังไม่ทันจางหาย

น้องชายเอ่ยอย่างหมดเรี่ยวแรงว่า “พี่ ฉันปวดไปทั้งตัว ไม่อยากไปฝึกแล้ว”

พี่สาวค้อนขวับใส่เขาหนึ่งที “นายคิดว่าฉันอยากไปหรือไง แม่เอาจริงแล้วครั้งนี้ ไม่ไปไม่ได้”

ขณะกำลังพูดอยู่นั้น หลินเยวี่ยก็เดินเข้ามา มองดูพวกเขาแล้วพูดว่า “ตื่นแล้วก็รีบเก็บกวาด เตรียมตัวไปฝึกที่เขตทหาร”

สองพี่น้องพอได้ฟัง ใบหน้าก็เผยสีหน้าไม่เต็มใจออกมา แต่ก็ไม่กล้าขัดขืน ทำได้เพียงลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันอย่างเชื่องช้า

เมื่อมาถึงเขตทหาร เหล่านักรบเห็นสองพี่น้องก็พากันยิ้มทักทาย

ทว่าสองพี่น้องกลับไม่มีจิตวิญญาณอะไรกันเอาเสียเลย ก้มหน้าคอตก ไร้เรี่ยวแรงกระปรี้กระเปร่า