ตอนที่ 334 มาปฏิบัติภารกิจร่วมกับทุกคน

แต่นานวันเข้า เขากลับยิ่งรู้สึกว่าสภาพของหลินเยวี่ยดูไม่ค่อยถูกต้องนัก

คืนหนึ่ง หลังจากเด็กหลับไปแล้ว ซูหรานก็จูงหลินเยวี่ยไปนั่งลงที่ลานบ้าน แล้วเอ่ยถามเสียงเบา “เยวี่ยเยวี่ย ฉันเห็นช่วงนี้เธอไม่มีจิตวิญญาณตลอด เลี้ยงลูกเหนื่อยเกินไปหรือเปล่า ถ้าคิดว่าลำบาก พวกเราหาคนมาช่วยสักคนดีไหม”

หลินเยวี่ยยิ้มเจื่อนพลางส่ายหน้า “ไม่ใช่เรื่องเหนื่อยไม่เหนื่อยหรอก ฉันแค่บางครั้งคิดถึงช่วงเวลาที่เคยทำงานเมื่อก่อน ในใจมันเลยรู้สึกบอกไม่ถูกน่ะ”

ซูหรานพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ไม่ได้ซักไซ้ต่อ