ตอนที่ 332 ขโมยเด็ก

ป้าคนนั้นถึงได้ยอมเพลา ๆ ลงบ้าง ทว่าปากยังคงพึมพำ “ชิ พวกคนรวยก็ดีแต่รังแกคนอื่น”

ทางด้านนี้ ครอบครัวของหลินเยวี่ยไม่สนใจเธออีกต่อไป ยังคงดื่มด่ำกับความสุขที่ชีวิตใหม่นำพามาให้อย่างต่อเนื่อง

ซูหรานลูบหน้าผากของหลินเยวี่ยเบา ๆ พลางเอ่ยอย่างอ่อนโยน “เยวี่ยเยวี่ย อย่าไปสนใจเธอเลย พักผ่อนให้ดีเถอะ”

หลินเยวี่ยยิ้มพลางพยักหน้า มองดูทารกน้อยที่น่ารักทั้งสองคน ในใจเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข

คุณย่าจัดผ้าห่มผืนเล็กให้พวกทารกอย่างประณีตอยู่ข้าง ๆ ปากก็พร่ำพูด “เด็ก ๆ ที่รัก รีบนอนเถอะนะ วันข้างหน้าชีวิตจะหวานชื่นอย่างยิ่งเชียวล่ะ”

จู้ซิงโจวก็กำลังหยอกเย้าหลานชายตัวน้อยอยู่เช่นกัน เด็กน้อยถูกหยอกจนหัวเราะคิกคักไม่หยุด เสียงหัวเราะใสดังกังวานไปทั่วห้องพักผู้ป่วย ช่วยปัดเป่าบรรยากาศที่ไม่น่าอภิรมย์นั้นให้สลายไป