เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ซูหราน คุณไม่เป็นไรนะ!” หลินเยวี่ยตะโกนอย่างร้อนใจ
“ฉันไม่เป็นไร อย่าห่วงฉัน ลุยต่อไป!” ซูหรานกัดฟันพูด
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงริมหน้าต่าง
หลินเยวี่ยรีบเปิดหน้าต่างอย่างรวดเร็ว ก้มมองสถานการณ์ด้านล่าง พบว่าชั้นล่างเป็นคลังสินค้าร้าง บนพื้นมีกองสิ่งของระเกะระกะสุมอยู่เต็ม พอดีใช้ช่วยผ่อนแรงกระแทกได้
“ซูหราน โดด!” หลินเยวี่ยตะโกนลั่น แล้วกระโดดลงไปก่อนเป็นคนแรก
ซูหรานตามติดไปทันที ทั้งสองคนวาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้ง ตกลงบนกองสิ่งของระเกะระกะอย่างแรง
แม้จะเจ็บจากการตกกระแทกอยู่บ้าง แต่ยังดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ
พวกเขารีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งมุ่งหน้าออกไปนอกคลังสินค้า
ด้านหลัง พวกทหารยามก็ไล่ตามมาถึงริมหน้าต่าง พอเห็นว่าพวกเขาหลบหนีไปได้แล้ว ก็โกรธจนตะโกนโวยวายเสียงดัง