ตอนที่ 295 ฉันไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอก!

“ก้าวขายาวกว่านี้อีก รักษารักษาจังหวะให้มั่นคง! พวกนายคิดว่าการวิ่งคือวิ่งเล่นเฉย ๆ หรือไง นี่มันพื้นฐานของพื้นฐานเลย ถ้าสมรรถภาพร่างกายตามไม่ทัน พอลงสมรภูมิก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วง!” หลินเยวี่ยตะคอกเสียงดัง

แม้เหล่าสมาชิกทีมจะวิ่งจนหอบหายใจถี่กระชั้น แต่ก็ไม่มีใครกล้าอู้ ทุกคนต่างกัดฟันอดทน

หลังวิ่งเสร็จ หลินเยวี่ยก็นำพวกเขาไปทำการฝึกสมรรถภาพร่างกายรูปแบบต่าง ๆ ต่อ วิดพื้น ซิตอัป ดึงข้อ ทีละอย่างต่อเนื่องกัน ความเข้มข้นการฝึกมากกว่าการฝึกในอดีตของพวกเขาไม่น้อยเลย

สมาชิกทีมเหนื่อยล้าจนทรุดกองกับพื้น เหงื่อชุ่มโชกเสื้อผ้า ทว่าหลินเยวี่ยกลับไม่มีความใจอ่อนเลยแม้แต่นิดเดียว