ตอนที่ 268 คาดว่าทั้งสายตาและสมองคงใช้การไม่ได้ทั้งคู่

“ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอก” หลินเยวี่ยยิ้มปลอบใจทุกคน ในใจเธอรู้กระจ่างแจ้งดีว่าการฝึกทหารครั้งนี้ไม่เบาแน่ แต่ถ้าหากเริ่มแรกก็ถอดใจเสียแล้ว วันเวลาหลังจากนี้จะยิ่งทรมาน “อีกอย่าง ทุกคนก็เข้ามาที่มหาวิทยาลัยกลาโหมแล้ว ต่างก็เป็นทหาร การฝึกทหารเล็กน้อยแค่นี้ ทุกคนอย่ากังวลเกินไปเลย”

ทุกคนได้ฟังคำพูดของหลินเยวี่ยแล้ว ก็รู้สึกว่าเป็นเหตุผลที่ถูกต้อง

ทั้งสี่คนจึงรีบเก็บกวาดหอพักแล้วไปกินข้าวที่โรงอาหาร จากนั้นก็รีบกลับมาพักผ่อนบนเตียงแต่หัววัน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี ลำโพงใหญ่ในรั้วมหาวิทยาลัยก็เริ่มส่งเสียงร้องเรียกให้รวมพลแล้ว

พวกนักศึกษาต่างพากันงัวเงียคลานออกมาจากผ้าห่ม ลนลานสวมเครื่องแบบทหารให้เรียบร้อย แล้ววิ่งเหยาะ ๆ มุ่งหน้าไปยังสนามฝึก