กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลินเยวี่ยก็ตื่นนอนแต่เช้า เธอจัดการตัวเองอย่างคล่องแคล่วเรียบร้อย สวมเครื่องแบบทหารอย่างประณีต ติดกระดุมคอเครื่องแบบอย่างแน่นหนามิดชิด เธอทำความเคารพหน้ากระจก มองดูตัวเองที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณมีชีวิตชีวาในกระจกแล้วแย้มยิ้มออกมา
หลินเยวี่ยก้าวยาว ๆ ขึ้นรถประจำทางตรงมายังป้ายรถของมหาวิทยาลัยกลาโหม ช่างบังเอิญเหลือเกินที่ได้พบกับครูมหาวิทยาลัยชิงหัวที่กำลังเตรียมตัวขึ้นรถ
ครูมหาวิทยาลัยชิงหัวจำเธอได้ในแวบเดียว แววตาประกายความยินดีระคนประหลาดใจ “นักศึกษาหลินเยวี่ย เธอมาหาฉันงั้นหรือ คิดดูเป็นอย่างไรบ้างแล้วล่ะ”