กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้นำใหญ่เองก็ชะงักไปเล็กน้อยเช่นกัน รอยยิ้มบนใบหน้าชั่วพริบตาแข็งค้าง สายตาจับจ้องมองหลินเยวี่ยตรง ๆ แววตานั้นราวกับจะมองทะลุตัวเธอให้ได้
ครู่หนึ่งต่อมา จึงค่อย ๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงแฝงความจนใจและขบขันอยู่บ้าง “หลินเยวี่ย ความคิดของเธอนี่มัน ‘ใจกล้า’ เกินไปแล้ว แอบลอบออกไปงั้นเหรอ เรื่องระหว่างประเทศจะทำตามอำเภอใจแบบนี้ได้ยังไง งานการทูตไม่มีเรื่องเล็ก หากประมาทเพียงนิด สิ่งที่ตามมาคือคลื่นลมทางการทูตเป็นระลอก ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นหรอกนะ”
หลินเยวี่ยเพิ่งจะได้สติ มีจิตสำนึกได้ว่าตัวเองปากไวพูดผิดไป ใบหน้าแดงซ่านลามไปถึงกกหูในทันใด อยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด