ตอนที่ 224 แพ้ก็คือแพ้ ยังจะหาข้ออ้างอีก

พอคิดถึงของที่กินบนเกาะร้างตลอดสามวันนี้ แล้วมองดูอาหารเต็มโต๊ะนี้ ก็เงียบปากลงทันที

อีกทั้งเดิมทีอาหารมื้อนี้ควรจะเป็นกลุ่มเล็กพิเศษของพวกเขาที่เป็นคนทำ ในเมื่อหลินเยวี่ยทำเสร็จหมดแล้ว เขาก็ไม่เหมาะที่จะพูดอะไรกันอีก

แววตาของพวกสมาชิกในหน่วยเต็มไปด้วยความประหลาดใจและคาดหวังขึ้นมาในชั่วพริบตา หลี่กั๋วเป็นคนแรกที่จึ๊ปากแล้วเอ่ยว่า “หัวหน้าหน่วยหลินเยวี่ย คุณทำอะไรเนี่ย ทำของอร่อยออกมาตั้งเยอะขนาดนี้ ก็ไม่บอกพวกเราให้เร็วกว่านี้หน่อย แถมยังทิ้งพวกเราไว้ตรงนั้นไม่สนใจอีก”

หลินเยวี่ยยิ้มตอบ “นี่ก็ปล่อยตัวแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันเลยลงมือทำจริงเพื่อปรับปรุงอาหารการกินให้ทุกคนไงล่ะ”