กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูหรานใจกระตุกวาบ “ไม้เด็ดอะไร”
แววตาของหลินเยวี่ยเยียบเย็นลง พลางเอ่ยช้า ๆ “เรื่องนี้ยังต้องถามอีกหรือ ย่อมมีแต่คนตายเท่านั้นที่ไม่เปิดปากรั่วไหลความลับ”
ซูหรานตาโต ร้องขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อ “เธอนี่ก็ใจดำเกินไปแล้ว! พวกเราเป็นสหายร่วมรบที่ลุยโคลนบุกน้ำลุยไฟมาด้วยกันนะ!”
หลินเยวี่ยถอนหายใจเบา ๆ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม “สหายร่วมรบแล้วอย่างไร หลายปีมานี้ที่นายอยู่ในเขตทหาร หรือไม่เคยเจอเรื่องที่ถูกสหายร่วมรบข้างกายแทงข้างหลังบ้างเลยหรือไง”
ซูหรานฟังแล้วก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ “ที่เธอพูดก็มีเหตุผล ฉันรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ฉันซูหรานพูดคำไหนคำนั้นมาตลอด ไม่มีทางหักหลังสหายร่วมรบเด็ดขาด”