กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
น้ำเสียงของเธอฟังสบาย ๆ และเป็นกันเอง ราวกับว่าลังไม้สามใบนี้ไม่ใช่สิ่งของวิเศษวิโสอะไรกัน
ทว่าการกระทำนี้กลับยิ่งทำให้เจียงเนี่ยนและเซิ่งอี่ตันประหลาดใจยิ่งขึ้น พวกเธอไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าหลินเยวี่ยจะสงบนิ่งได้ถึงเพียงนี้
“เด็กโง่คนนี้ ถ้าเกิดคนอื่นให้เงินเธอขาดไปจะทำยังไง”
“ถ้าให้ขาดไป ฉันก็จะไปซ้อมหลิวหยางผิงสักยก” หลินเยวี่ยตอบกลับอย่างไม่แยแส
เจียงเนี่ยนมองหลินเยวี่ยด้วยความระอาใจอยู่บ้าง “ช่างเถอะ ๆ อี่ตันพวกเราเก็บชามกับตะเกียบกัน วันนี้งานที่เหลือของพวกเราคือนับเงิน เยวี่ยเยวี่ยเธอไปพักผ่อนเถอะ”
“ได้สิ นับเสร็จแล้วฉันยังมีเรื่องจะถามน้าเจียงอยู่นะ”
“ได้ รอฉันนับเสร็จ เธอจะถามอะไรก็ได้ทั้งนั้น”