ตอนที่ 133 ชื่อก็เป็นเพียงแค่รหัสเรียกขาน

สีหน้าของเธอดูผ่อนคลายสบายใจ ราวกับไม่แยแสต่อทุกสิ่งตรงหน้าแม้แต่น้อย

หลิวหยางผิงอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ

เขาเริ่มมองประเมินหลินเยวี่ยใหม่อีกครั้ง

ยังดีที่ไม่ได้ล่วงเกิน

หลิวหยางผิงแอบรู้สึกโล่งอกอยู่ในใจ

“พี่หลิวตรวจนับจำนวนก่อนเถอะ แน่ใจว่าถูกต้องแล้วพวกเราค่อยคิดเงิน” เสียงของหลินเยวี่ยดึงหลิวหยางผิงออกจากห้วงความคิด

น้ำเสียงของเธอสงบนิ่งและเป็นธรรมชาติ นี่เป็นเพียงการซื้อขายธรรมดา ๆ ครั้งหนึ่งเท่านั้น

ในมือของเธอยังคงถือแอปเปิ้ลผลใหญ่สีแดงสดลูกนั้นอยู่ กัดลงไปเบา ๆ หนึ่งคำ แววตาเผยให้เห็นความคาดหวังเล็กน้อย

“อ๊ะ เออ ได้ ได้” หลิวหยางผิงรีบขานรับ

เขาดึงสติกลับมา แล้วเริ่มตรวจนับสินค้าอย่างละเอียด