กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ระหว่างที่ยังคงสำรวจอยู่บนภูเขาต่อไป เจียงเนี่ยนก็เอ่ยปากชมวิชาปืนและความเด็ดขาดของหลินเยวี่ยไม่ขาดสาย
“เยวี่ยเยวี่ย ฝีมือของเธอนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ถ้าอยู่ในยุคสงคราม เธอจะต้องเป็นนักรบที่ยอดเยี่ยมแน่นอน”
หลินเยวี่ยยิ้มออกมาด้วยความเขินอายเล็กน้อย “น้าเจียง ท่านชมเกินไปแล้ว ฉันแค่ปกติชอบขึ้นเขา พอฝึกบ่อย ๆ เข้าก็เลยชำนาญขึ้นมา”
“เยวี่ยเยวี่ย เธอเคยคิดจะไปเป็นทหารบ้างไหม เป็นทหารหญิงน่ะ” แววตาของเจียงเนี่ยนเต็มไปด้วยความคาดหวัง ราวกับมองเห็นภาพหลินเยวี่ยสวมเครื่องแบบทหารอย่างสง่าผ่าเผยแล้ว
หลินเยวี่ยชะงักไปเล็กน้อย พลางจมดิ่งสู่ความคิด
ตัวเธอที่เป็นทหารมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว หลังจากข้ามภพมา ความคิดนี้ก็ไม่เคยผุดขึ้นมาในหัวเลยสักครั้ง