ตอนที่ 75 ฉันไม่ได้ใส่ร้ายเธอสักหน่อย

ผลดกเต็มต้นวอลนัตทำให้เธอดีใจจนเนื้อเต้น

เธอใช้หินเคาะวอลนัตเบา ๆ เก็บวอลนัตที่ดรอปลงมาใส่ลงในตะกร้าสะพาย

พอย้ายเสร็จก็ย้ายต้นวอลนัตอีกสองต้นเข้าไปในมิติ

อย่างไรเสียตอนนี้หลินเยวี่ยก็กวาดเรียบไม่ให้เหลือ เดินผ่านตรงไหนก็เก็บตรงนั้น แถมยังพบเทียนหมาอีกไม่น้อย

หมีตาบอดตัวนั้นในมิติถูกหลินเยวี่ยชำแหละไปตั้งนานแล้ว อย่างไรเสียของที่วางไว้ในมิติก็ไม่มีทางเน่าเสีย

หลินเยวี่ยยังค้นพบความมหัศจรรย์ของมิติ ฝั่งพื้นที่คฤหาสน์นี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นสภาวะการหยุดนิ่งของเวลา

สิ่งของที่มีอยู่แต่เดิมข้างในยังคัดลอกได้ไม่จำกัด หายไปหนึ่งชิ้นก็จะสร้างขึ้นมาใหม่อีกหนึ่งชิ้นโดยอัตโนมัติ

หลินเยวี่ยครุ่นคิดถึงปรากฏการณ์ประหลาดชุดนี้อยู่ในใจเงียบ ๆ