ตอนที่ 50 แค่ตักเตือนและอบรม

หลินเยวี่ยยิ้มบาง ๆ “ไปเถอะ พวกเราย้ายของพวกนี้ไปกัน คืนนี้นายก็สบายแล้ว”

ทั้งสองคนเริ่มยุ่งกันอีกครั้ง ค่อย ๆ ขนย้ายห่อสัมภาระไปยังที่พักใหม่อย่างระมัดระวังทีละห่อ

เซิ่งอี่ตันได้ยินคำพูดของหลินเยวี่ย ใบหน้าก็ผุดรอยยิ้มสดใส ราวกับมองเห็นกลางคืนอันงดงามล่วงหน้าแล้ว

เธอมีพลังเต็มเปี่ยมร่วมมือกับหลินเยวี่ยขนย้ายห่อสัมภาระ ฝีเท้าเบาและว่องไวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ในเรือนเยาวชนปัญญาชน แสงแดดยังคงสาดส่องลงบนผืนแผ่นดินอย่างเจิดจ้า

ร่างของหลินเยวี่ยกับเซิ่งอี่ตันเดินไปมาในลานบ้าน เม็ดเหงื่อผุดซึมออกมาบนหน้าผากไม่ขาดสาย ทว่ากลับไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด

ทุกครั้งที่ย้ายห่อสัมภาระไปหนึ่งห่อ ความคาดหวังต่อชีวิตใหม่ในใจของพวกเธอก็เพิ่มพูนขึ้นอีกส่วน