กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเยวี่ยยิ้มน้อย ๆ “เนื้อไก่ป่าตัวเดียวน้อยจะตาย เขาคงไม่ได้กินเนื้อมานานเกินไป แล้วพอเห็นพวกเราเพิ่งมาใหม่ ก็เลยคิดว่าพวกเราคงคุยง่ายมั้ง”
บรรดาเยาวชนปัญญาชนรุ่นใหม่คนอื่น ๆ ต่างพากันพยักหน้า
“เจ้าสวี่ฟางกั๋วนั่น พอมาอยู่ในห้องฝั่งพวกเราเนี่ย เป็นเฝิงเชี่ยนเชี่ยนคนที่สองจริง ๆ เลย”
เซิ่งอี่ตันได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็ปรากฏแววสงสัย
“เขาเป็นอะไรเหรอ”
สวีเสี้ยวเบะปาก “ก็เป็นพวกชอบเอาเปรียบเหมือนกัน ในหอพักเยาวชนปัญญาชนชาย มักจะยืมของคนอื่นแล้วไม่คืน แถมยังชอบสั่งให้คนอื่นทำงานอยู่เรื่อย ทุกคนต่างมีปัญหากับเขากันทั้งนั้น”
“ใช่แล้ว ขอยืมแก้วเคลือบฉันไปดื่มน้ำจนถึงป่านนี้ก็ยังไม่คืนให้ พอฉันไปทวง เขาดันบอกว่าหายไปแล้วซะงั้น” เฉียนจงรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง