กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เงาร่างของพวกเขาค่อย ๆ ลับหายไปจากสายตาของทุกคน
ที่หน้าประตูบ้านอันเปิดอ้า บรรดาเพื่อนบ้านต่างเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
“ไอ้หยา ที่เยวี่ยเยวี่ยพูดเป็นเรื่องจริงสินะ หลินเหมยไปมั่วกับติงเหวินปินคนนั้นจริง ๆ ด้วย” คุณป้าคนหนึ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงประหลาดใจเป็นล้นพ้น ทว่าในแววตากลับเปล่งประกายแสงด้วยความอยากรู้อยากเห็น
สายตาของเธอกวาดมองใบหน้าของผู้คนรอบข้าง ราวกับกำลังมองหาความตกตะลึงและการพูดคุยอย่างออกรสแบบเดียวกัน
ส่วนคุณลุงข้าง ๆ ส่ายหน้าพลางถอนหายใจ “นี่มันขื่อแปไม่ตรงเสาก็เบี้ยวจริง ๆ เลยนะ”
“โธ่เอ๋ย ครอบครัวนี้มีแต่พวกใจคอชั่วร้าย ยกเว้นก็แต่หลินเยวี่ย แต่ว่าดึกป่านนี้แล้ว ทำไมเยวี่ยเยวี่ยยังไม่กลับมาอีกล่ะ” ป้าหวังขมวดคิ้ว ใบหน้าเผยแววกังวล