ตอนที่ 4 ทักษะดอกไม้เสี่ยวไป๋ ควบคุมได้อยู่หมัด

คำพูดของทุกคนราวกับลูกศรแหลมคมที่พุ่งเข้าใส่เก๋อชิงและหลินเหมย ทำให้พวกเธอรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงแผ่นหลัง

ท่ามกลางเสียงประณามของทุกคน เก๋อชิงรู้สึกเพียงใบหน้าแสบร้อนไปหมด ภาพลักษณ์แม่เลี้ยงผู้แสนดีที่อุตส่าห์สร้างสมมาอย่างยากลำบากนานหลายปี พลันมลายหายไปจนสิ้นในเช้าวันนี้

ในใจของเธอเต็มไปด้วยความเสียใจและโทสะ ที่เสียใจคือตัวเองไม่ควรวู่วามเช่นนี้ ควรจะรอจนถึงวันที่จะเดินทางแล้วค่อยให้คนของสำนักงานเยาวชนปัญญาชนมามัดตัวเธอไปเสียก็สิ้นเรื่อง

เธอกัดริมฝีปากแน่น แววตาเผยประกายดุร้ายออกมาวูบหนึ่ง

เก๋อชิงสาบานในใจว่าจะต้องทำให้หลินเยวี่ยชดใช้ และกอบกู้ภาพลักษณ์ของตัวเองต่อหน้าทุกคนกลับคืนมาให้ได้

หลินเหมยไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เธอสัมผัสได้ถึงเพลิงโทสะที่แผ่ออกมาจากตัวแม่ ในใจก็ยิ่งผูกใจเจ็บแค้นหลินเยวี่ยมากขึ้นไปอีก