กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเหมยจ้องมองหลินเยวี่ยเขม็ง สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความประสงค์ร้าย
เธอเกลียดใบหน้านี้ของหลินเยวี่ยเข้าไส้ แม้ในยามนี้บนศีรษะของหลินเยวี่ยจะพันด้วยผ้าก๊อซไว้ ทว่าก็ยังไม่อาจบดบังดวงหน้างดงามนั้นได้เลย
เครื่องหน้าอันประณีต ผิวพรรณขาวผุดผ่อง ราวกับเป็นงานศิลปะที่สวรรค์สรรค์สร้างอย่างพิถีพิถัน ยิ่งทำให้เพลิงริษยาในใจของหลินเหมยลุกโชนรุนแรงขึ้นไปอีก
หลินเหมยสาวเท้าก้าวใหญ่เดินขึ้นหน้า ผลักไสหลินเยวี่ยอย่างไม่เกรงใจ ปากก็ยังตะโกนร้องว่า “รีบลุกขึ้นมา นอนมาทั้งวันแล้ว แกยังคิดจะแกล้งอ้อยอิ่งไปถึงเมื่อไหร่”
การกระทำของเธอหยาบคายและป่าเถื่อน ประหนึ่งมองหลินเยวี่ยเป็นศัตรูของตนไปแล้ว
หลินเยวี่ยได้สติอย่างรวดเร็ว เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจผุดความรำคาญขึ้นมาสายหนึ่ง