กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 148 เอาชีวิตรอดในดินแดนรกร้าง
น้ำค้างยามเช้าเกาะอยู่บนขนตาของมาร์คัส เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและตรวจสอบเสี่ยวเฉินที่อยู่ข้างกายเป็นอันดับแรก ทหารช่างหนุ่มยังคงหลับสนิท แต่เหงื่อเย็นที่ชุ่มโชกบนหน้าผากและคิ้วที่ขมวดแน่นแสดงให้เห็นว่าอาการของเขาไม่สู้ดีนัก มาร์คัสค่อย ๆ เปิดผ้าพันแผลชั่วคราวออก ผิวหนังรอบบาดแผลแดงก่ำและร้อนผ่าวอย่างเห็นได้ชัด
เราต้องหาทางยาแก้อักเสบ มาร์คัสพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาฟังดูชัดเจนเป็นพิเศษในบ้านไร่ที่ว่างเปล่า
เสี่ยวเฉินสะดุ้งตื่นและพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง: ผมยังไหวครับ
มาร์คัสส่งน้ำครึ่งขวดสุดท้ายและแท่งพลังงานให้เขา: ประหยัดไว้หน่อย วันนี้เราต้องเดินทางไกล