เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 การเอาตัวรอดของแมลงสาบ
ภายในห้องครัวของร้านอาหาร มาร์คัสและเสี่ยวเฉินกลั้นหายใจ ฟังความเงียบอันแปลกประหลาดที่เหล่าผู้ติดเชื้อภายนอกส่งออกมา ความเงียบที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ชวนให้รู้สึกไม่สบายใจยิ่งกว่าการจู่โจมอย่างบ้าคลั่งก่อนหน้านี้เสียอีก มาร์คัสขยับตัวอย่างแผ่วเบา เงยหน้ามองท่อระบายอากาศบนเพดาน
ตรงนี้ เขาพูดเสียงต่ำพลางชี้ไปที่แผ่นช่องตรวจซ่อมที่สามารถขยับได้ รีบขึ้นไปเร็ว
เสี่ยวเฉินรีบเหยียบขึ้นไปบนเคาน์เตอร์ทำอาหารแล้วผลักช่องตรวจซ่อมออกอย่างระมัดระวัง มาร์คัสตามขึ้นไปติด ๆ ก่อนจะเข้าไปในท่อ เขาตั้งใจปิดช่องตรวจซ่อมให้กลับสู่สภาพเดิมโดยเหลือช่องว่างเพียงเล็กน้อยไว้สำหรับสังเกตการณ์
ภายในท่ออบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นและสนิม พื้นที่กว้างพอให้คนเดียวคลานไปข้างหน้าได้เท่านั้น พวกเขาคลานไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังจนกระทั่งพบจุดเชื่อมต่อที่กว้างขึ้นเล็กน้อยจึงหยุดพัก
ทำไมพวกมันถึงหยุดโจมตีกะทันหัน? เสี่ยวเฉินถามด้วยเสียงแผ่วเบา เหงื่อไหลซึมลงมาตามแก้มของเขา