เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 กลับบ้าน
ไอเย็นสุดท้ายของฤดูหนาวอันโหดร้ายพ่ายแพ้ต่อแสงแดดที่อบอุ่นขึ้นในแต่ละวันในที่สุด หิมะที่ทับถมละลายเผยให้เห็นผืนดินที่แห้งเหี่ยวและคราบสกปรกเบื้องล่าง แม่น้ำที่เคยแข็งตัวเริ่มส่งเสียงน้ำไหลรินจากการที่แผ่นน้ำแข็งแตกออก สำหรับผู้รอดชีวิต ฤดูใบไม้ผลิหมายถึงความหวัง และยังหมายถึง... ภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงกว่าเดิม บรรดาผู้ติดเชื้อที่ขดตัวอยู่ในส่วนลึกของอาคารหรือในเครือข่ายท่อใต้ดินเพื่อ "จำศีล" โดยใช้พลังงานต่ำเพื่อผ่านพ้นฤดูหนาวมาได้นั้น เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น พวกมันจะค่อย ๆ หลุดพ้นจากสภาวะดังกล่าว กลับมามีชีวิตชีวา หิวโหย และดุร้ายยิ่งขึ้น เวลาเริ่มบีบคั้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ค่ายสถานีขนส่งสินค้าในเวลานี้กลับเต็มไปด้วยความคึกคักและมีชีวิตชีวา หลังจากผ่านการพักผ่อน ซ่อมบำรุง และสะสมเสบียงมาตลอดฤดูหนาว ทั้งคนและทรัพยากรต่างก็อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดนับตั้งแต่จากเขตรูร์มา