เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 การระบายแรงดันเขื่อนและการจู่โจม
แสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดงย้อมเขื่อนที่อยู่ในสภาพหมิ่นเหม่ราวกับไข่บนยอดเขาให้กลายเป็นสีทองแดงฉาน ราวกับพลังงานแห่งการทำลายล้างที่กำลังก่อตัวอยู่ภายในได้ทะลักออกมาภายนอกแล้ว เมื่อมองดูภาพที่โดรนส่งกลับมา ขวัญกำลังใจของทั้งทีมที่เพิ่งพุ่งสูงขึ้นจากการได้รับเสบียงก็เหมือนถูกน้ำเย็นจัดสาดเข้าใส่จนแข็งค้างไปในทันที
ทางรถไฟที่แตกหักยังพอจะอ้อมหรือเคลียร์ทางได้ แต่ "ดาบน้ำแห่งดาม็อกลีส" ที่แขวนอยู่เหนือหัวนี้ กลับเป็นเรื่องความเป็นความตายของทุกคน
"ถอยไป! ทุกคนขึ้นรถ ไฟฟ้าถอยหลังไปอย่างน้อยห้ากิโลเมตร! หาที่สูงหรือใต้สะพานคอนกรีตที่แข็งแรงเพื่อหลบภัย!" เสียงของฮั่วอวิ๋นเฟิงดังผ่านเครื่องขยายเสียงไปทั่วขบวนรถ มันเยือกเย็นไร้คลื่นอารมณ์ แต่เนื้อหาของคำสั่งกลับทำให้ทุกคนรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง
ไม่มีใครตั้งคำถาม รถไฟคำรามขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่การเดินหน้า หากแต่เป็นการลากร่างอันหนักอึ้งถอยหลังอย่างเชื่องช้า ทุกคนเข้าใจดีว่าหากเขื่อนพังทลายลงในตอนนี้ ห้ากิโลเมตรเป็นเพียงระยะปลอดภัยในทางทฤษฎีเท่านั้น มวลน้ำมหาศาลที่พัดพาเอาโคลนตมและเศษไม้มาด้วยนั้น มีพลังทำลายล้างที่ไม่อาจประเมินได้
หลังจากจัดวางกำลังพลส่วนใหญ่ไว้ในพื้นที่สูงที่มีสะพานรถไฟคอนกรีตแข็งแรงเป็นที่กำบังบางส่วนแล้ว ฮั่วอวิ๋นเฟิงก็เริ่มจัดตั้งหน่วยลาดตระเวนสอดแนมทันที