เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ปฏิบัติการประตูระบายน้ำ
สายฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกแม้แต่น้อย กลับกันมันยิ่งโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ กระทบลงบนโขดหินและรางรถไฟที่เป็นสนิมตรงปากอุโมงค์ สาดกระเซ็นเป็นหยดน้ำเย็นเยียบ ปกคลุมโลกทั้งใบไว้ภายใต้ม่านน้ำสีเทาที่ชวนให้อึดอัดหายใจ ภายในอุโมงค์ “เรือหวังวา” เปรียบเสมือนสัตว์ร้ายที่กำลังซุ่มพัก แสงไฟสว่างไสวแต่กลับไม่อาจขับไล่ความหนักอึ้งและความหนาวเหน็บที่แผ่ซ่านอยู่ในใจของทุกคนได้
ฮั่วหยุนเฟิงยืนอยู่หน้าแผนที่วาดมือที่กางออก แสงจากตะเกียงน้ำมันเต้นระบำอยู่บนใบหน้าที่มีสันกรามชัดเจนของเขา สะท้อนให้เห็นถึงความเหนื่อยล้าที่ไม่อาจปิดบังได้ในส่วนลึกของดวงตา รวมถึงความเด็ดเดี่ยวแบบยอมหักไม่ยอมงอ มาร์คัส, เสี่ยวเฉิน, หลี่เจี้ยนกั๋ว, วิศวกรซุน, ดอกเตอร์เอเลน่า, ลู่เสวี่ย, ซาร่า... สมาชิกทุกคนล้อมวงอยู่ข้าง ๆ อากาศรอบตัวแข็งตัวจนราวกับได้ยินเสียงหัวใจเต้นของกันและกัน
“...สถานการณ์โดยพื้นฐานก็เป็นแบบนี้” เสียงของฮั่วหยุนเฟิงราบเรียบและเย็นชา เขากำลังอธิบายภาพนรกในคลังสำรองนอยเคียร์เชินและแผนการบ้าคลั่งที่เรียกว่า “ประตูระบายน้ำ” ให้ทุกคนเห็นภาพอย่างชัดเจนอีกครั้ง ผู้ติดเชื้อกว่าสามพันตัว, รัง, วันที่ฝนตก, ขั้นตอนที่ร้อยเรียงกันจนพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว... ทุกคำพูดเปรียบเสมือนค้อนหนักที่ทุบลงบนประสาทที่ตึงเครียดของทุกคน