เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 83 การรักษาแลกเชื้อเพลิง
รถไฟจอดนิ่งอยู่บนรางรถไฟนอกเมืองตูริน แม้จะหลุดพ้นจากเงาของความอดอยากมาได้ชั่วคราว แต่ความกังวลใหม่ก็ลอยขึ้นมาแทนที่อย่างรวดเร็ว หลังจากการตรวจสอบเครื่องจักรตามปกติ หลี่เจี้ยนกั๋วก็เดินเข้ามาหาฮั่วหยุนเฟิงที่กำลังศึกษาแผนผังการเดินสายไฟของแผงพลังงานแสงอาทิตย์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“มีเรื่องจะแจ้งครับ” หลี่เจี้ยนกั๋วลดเสียงลงต่ำพลางชี้ไปทางหัวรถจักร “อัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเร็วกว่าที่เราคาดการณ์ไว้มาก เราเพิ่งออกจากซิซิลีมาไม่ถึงครึ่งเดือน แต่ในถังน้ำมันลดลงไปเกือบครึ่งแล้ว”
ฮั่วหยุนเฟิงขมวดคิ้วแน่นทันที “เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ? เราควบคุมความเร็วมาตลอด และไม่ได้วิ่งไปกี่กิโลเมตรเลยนะ”
“ปัญหาอยู่ที่ตรงนั้นแหละครับ” หลี่เจี้ยนกั๋วถอนหายใจพลางใช้มือที่เปื้อนคราบน้ำมันวาดไม้ว่ามือ “หัวรถจักรดีเซลรุ่นเก่าแบบนี้ ช่วงความเร็วที่ประหยัดที่สุดคือช่วงความเร็วสูงที่คงที่ การที่เรา ‘กลยุทธ์จอดเป็นระยะ’ แบบนี้ ทั้งเร่งเครื่อง ลดความเร็ว และรอรอบเดินเบาบ่อยๆ มันกินน้ำมันที่สุด เหมือนกับคนที่เดี๋ยวก็วิ่งร้อยเมตรเดี๋ยวก็เดินช้า มันเหนื่อยกว่าวิ่งทางไกลด้วยความเร็วคงที่มาก แถมเจ้าแก่คันนี้ก็อายุเยอะแล้ว หัวฉีดเชื้อเพลิงอาจจะพ่นละอองได้ไม่สมบูรณ์ กระบอกสูบก็มีการสึกหรอ ความแน่นหนาลดลง อัตราการกินน้ำมันก็เลยสูงขึ้นตามธรรมชาติ ถ้าไม่ผ่านการบำรุงรักษาใหญ่แบบละเอียด ปัญหานี้ก็แก้ไม่ได้ครับ”