เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 การโดยสารเรือกลางทะเลเลือด
เรือกู้ภัย “แสงแห่งท้องทะเล” เดินทางผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่เงียบสงบในยามค่ำคืน มอบโอกาสพักหายใจที่สั้นแต่ล้ำค่า บนดาดฟ้า ในทางเดิน แม้กระทั่งตามซอกมุมระหว่างสินค้า ต่างอัดแน่นไปด้วยผู้รอดชีวิตที่ผ่านความเป็นความตายมาได้ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อ กลิ่นเค็มของน้ำทะเล และกลิ่นอายของความสิ้นหวังที่จางหายไปแต่ยังคงอยู่
หลี่เจี้ยนกั๋วและวิศวกรชาวจีนอีกหกคนขดตัวอยู่ในมุมที่ค่อนข้างเงียบสงบ หลังพิงผนังห้องโดยสารโลหะที่เย็นเฉียบ พวกเขารีบกินบิสกิตอัดก้อนที่ได้รับแจกจนหมดสิ้น จิบน้ำสะอาดทีละน้อย สัมผัสได้ถึงความอิ่มท้องที่แท้จริงซึ่งไม่ได้รู้สึกมานาน
ความเหนื่อยล้าของร่างกายเอาชนะความหวาดกลัวในใจได้อย่างรวดเร็ว คนส่วนใหญ่แทบจะหลับใหลไปทันที นี่เป็นการนอนหลับครั้งแรกตั้งแต่พวกเขาหนีตายมาโดยไม่ต้องกังวลถึงภัยคุกคาม
ทว่าหลี่เจี้ยนกั๋วกลับข่มตาไม่ลง เขาพิงผนังห้องโดยสาร มองดูท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มและรอยคลื่นสีขาวที่ม้วนตัวอยู่ท้ายเรือ ภาพผู้จัดการหวังที่ล้มลง ขาของเหล่าเฉินที่ถูกระเบิดจนแหลก ใบหน้าของภรรยาที่ไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก และใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโลภของทหารที่ด่านตรวจ... ทั้งหมดวนเวียนอยู่ในหัวราวกับฝันร้าย
บ้าน แนวคิดที่อบอุ่นและเลือนรางนั้น ในเวลานี้ดูห่างไกลและไม่เป็นจริงเหลือเกิน ความหวังเดียวของเขาในตอนนี้คือเรือลำที่อยู่ใต้ฝ่าเท้านี้จะพาพวกเขาไปยังที่ที่สามารถมีชีวิตรอดต่อไปได้ นั่นคือซิซิลี